Trzeba wiedzieć, że w myśl polskiego prawa wraz z zawarciem małżeństwa powstaje między małżonkami wspólność majątkowa (ustawowa). Od tego momentu małżonkowie dysponują wspólnym majątkiem oraz majątkami odrębnymi żony i męża. Jednak w przypadku, gdy małżonkowie podpisali intercyzę, wspólnota majątkowa nie powstaje.

Intercyza jest umową majątkową, którą mogą podpisać (w formie aktu notarialnego) małżonkowie zarówno przed ślubem, jak i po ślubie w celu uregulowania stosunków majątkowych w sposób najbardziej odpowiedni dla siebie. W dokumencie tym można między innymi: ustalić rozdzielność majątkową, wyłączyć ze wspólnego majątku niektóre jego składniki. Jednym słowem – za pomocą intercyzy można ustalić jaka część majątku będzie wspólna, a jaka odrębna.

W skład majątku wspólnego wchodzą wszystkie dobra (np. lodówka, pralka, samochód), które zostały zakupione w trakcie trwania związku, zarówno przez oboje małżonków, jak i przez każdego oddzielnie - nawet wtedy, gdy jako właściciel figuruje tylko jedno z małżonków. Do majątku wspólnego zalicza się również: wynagrodzenie za pracę oraz inne usługi świadczone przez małżonków, czy dochody z majątku wspólnego oraz odrębnego każdego z małżonków uzyskane w trakcie małżeństwa (np. odsetki, premie od wkładów na książeczka oszczędnościowych).

Majątkiem odrębnym każdego z małżonków jest z kolei wszystko to, co posiadał przed zawarciem małżeństwa. W kodeksie rodzinnym można znaleźć wykaz dóbr nabytych już w trakcie trwania wspólnoty małżeńskiej, które z mocy prawa nie wchodzą do majątku wspólnego. Każdy z małżonków może więc nimi rozporządzać samodzielnie. Zalicza się do nich:

• przedmioty otrzymane w drodze dziedziczenia, darowizny bądź zapisu,
• rzeczy kupione w trakcie wspólnoty w zamian za te posiadane przed zawarciem związku małżeńskiego, np. samochód kupiony za pieniądze, które pochodzą ze sprzedaży auta zakupionego przed ślubem,
• służące do wykonywania zawodu, jeżeli zostały kupione za pieniądze należące do odrębnego majątku małżonka wykonującego ten zawód,
• środki z odszkodowań za uszkodzenie ciała albo otrzymane jako zadośćuczynienie za krzywdę (nie dotyczy to jednak renty z powodu utraty zdolności do pracy)
• nagrody za osobiste osiągnięcia jednego z małżonków (naukowe, literackie, sportowe); do tej kategorii nie należą jednak nagrody pracownicze, gdyż te wchodzą w skład majątku wspólnego.

Ważnym zagadnieniem jest odpowiedzialność za długi. Okazuje się, że za zobowiązania zaciągnięte przez któregoś z małżonków na zaspokojenie zwykłych potrzeb rodziny (np. wydatki na czynsz, leczenie, odzież) małżonkowie odpowiadają solidarnie. Z kolei w sprawach regulowanych przez prawo karne kary grzywny będą spłacane z odrębnego majątku osoby skazanej oraz jej wynagrodzenia za pracę.