Pan Młody nie powinien wcześniej widzieć sukni swojej wybranki. Może ją zobaczyć wyłącznie w dniu ślubu, by w ten sposób zapobiec ewentualnym sprzeczkom małżeńskim w przyszłości.

Kolejny przesąd dotyczy butów. By zapewnić sobie ładną pogodę w dniu ślubu i szczęście przez całe życie małżeńskie, Panna Młoda powinna wystawić na parapet swoje obuwie. Buty powinny koniecznie być pełne, bowiem przez odsłonięte palce może uciekać szczęście. Jeżeli przyszłe mężatki chcą zapewnić sobie dostatek, muszą pamiętać, by do buta ślubnego włożyć banknot.

Jeśli Panny Młode chcą ustrzec się przed nieszczęściem, nie mogą mierzyć swojej sukni bez powodu - gdy suknia jest już gotowa. Przymierzać ją może jedynie do przymiarek krawieckich. Jeżeli zaś suknia popruje się podczas zakładania w dniu ślubu, wówczas nie należy zszywać igłą naderwania, lecz przypiąć agrafką. Wykorzystanie igły i nitki może bowiem przynieść wiele łez.

Panna Młoda powinna także koniecznie w swoim stroju posiadać coś nowego, zapewniającego dostatek (najczęściej jest to sama suknia ślubna albo biżuteria), coś niebieskiego, zapewniającego wierność męża (zwykle jest to podwiązka), coś starego zapewniającego przychylność własnej rodziny oraz coś pożyczonego, dającego gwarancję życzliwości rodziny przyszłego męża.

Za złą wróżbę uważane jest również przeglądanie się w lustrze w pełnym stroju. By móc przejrzeć się bez żadnych "konsekwencji", koniecznością jest zdjęcie np. welonu. Żeby nie przyciągnąć nieszczęścia, Panna Młoda nie powinna w kościele poprawiać swojej sukni ślubnej ani welonu.

Przyszła żona, kompletując swój ślubny strój, powinna także unikać pereł jako biżuterii. Stanowią one bowiem symbol łez.

Przesądy przesądami. Nie należy ich traktować poważnie. Trzeba pamiętać, że szczęście i dostatek w małżeństwie mogą sobie zapewnić wyłącznie nowożeńcy.