Jako pierwszy toast wznosi więc ojciec panny młodej, kolejnym zabierającym głos powinien być ojciec pana młodego, sam pan młody lub świadek. Później hierarchia i kolejność wygłaszania przemów jest raczej dowolna.

Podczas wznoszenia toastu, osoba mówiąca powinna wstać, zwrócić na siebie uwagę pozostałych biesiadników i przemawiać zwracając się do młodych i do gości. Mówca może zwrócić na siebie uwagę gości delikatnie stukając w kieliszek sztućcem, jest to miły akcent, który na pewno zostanie zrozumiany przez każdego, sprawdzi się więc także na weselach międzynarodowych.

Przemawiając na weselu należy pamiętać o zachowaniu umiaru, zbyt długa mowa jest męcząca, szczególnie jeśli jest niewprawna i mało dowcipna.
Przysłuchując się toastom nie należy przeszkadzać, wstawać, wychodzić, chyba, że jest to konieczne.

Podajemy kilka przykładów na toast weselny, jednak warto ułożyć własną, państwo młodzi na pewno
 to docenią.

"Za oziębłych - żeby ich piwo rozgrzało,
Za skłóconych - żeby pojednało,
Za zmęczonych - żeby orzeźwiło,
za smutnych - żeby rozbawiło,
za obżartych - by im się łatwiej trawiło,
i za nas wszystkich tutaj zgromadzonych, którym niczego nie brakuje."

"Drodzy Goście! Pijcie śmiało!
Niech alkohol dziś się leje.
Jak będziecie mieli mało,
to Pan Młody Wam doleje!"

"Niech kieliszki głośno brzęczą,
bo to dźwięk dla ucha miły.
Gdy się goście tańcem zmęczą,
trunek im przywróci siły."

"Bądźcie dla siebie i ziarnem pieprzu,
i szczyptą soli, i tym co cieszy,
i tym co boli. Trwajcie razem,
gdy miłość w rozkwicie
i gdy ku jesieni swe kroki skieruje życie."

"Wszyscy w dniu dzisiejszym czujemy się młodzi,
więc wódka weselna nikomu nie szkodzi
niechaj wszyscy goście na zdrowie dziś piją."