Przywiązanie do tradycji takie jak występuje na Śląsku jest naprawdę rzadko spotykane. Współcześnie najwięcej tradycji zachowało się w okolicach najbliżej położonych kopalni. Bardzo często zamiast tradycyjnych sal na wesela wykorzystywane są sale kopalniane tak zwane cechownie. Na większości takich wesel goście weselni, jak i pan młody o ile jest górnikiem, są poubierani w świąteczne stroje górnicze. Muzyka, którą można usłyszeć na takiej uroczystości, to czysto śląskie szlagiery, zespoły muzyczne potrafiące grać i śpiewać tego rodzaju muzykę są bardzo cenione i rozchwytywane. Śląskie wesele nie obejdzie się oczywiście bez rosołu, klusek śląskich, rolad i modrej kapusty. Z ciast natomiast koniecznie musi pojawić się sernik i makowiec, oraz jabłecznik. Jeszcze do niedawna był zwyczaj przygotowywania dla gości podwójnych porcji na przykład ciast, tak aby drugą połowę gość mógł zabrać do domu, jednak ta tradycja już powoli zanika, wpuszczając na swe miejsce poprawiny, podczas których weselni goście mogą najeść się do syta.

Bardzo ważnymi i radosnymi obrzędami weselnymi są tutaj np. wykupywanie panny młodej przed ślubem. Wiąże się to z mnóstwem śmiechu oraz śląską gwarą, pan młody wraz ze swymi rodzicami lub świadkami musi płacić za wydanie swej narzeczonej tak długo aż jej rodzice uznają, że cena jest godna ich córki.

Na Kaszubach natomiast jedną z najważniejszych tradycji jest tłuczenie butelek. W przeddzień ślubu znajomi i sąsiedzi przychodzą pod drzwi panny młodej tłukąc butelki, co oznacza, że życzą młodym szczęścia na nowej drodze życia. Bardzo starą tradycją jest też tak zwane brutczi tuńc, młodzi zbierają na weselu pieniądze do koszyczka od gości chcących z nimi zatańczyć. Na stole kaszubskiego wesela z pewnością nie może zabraknąć czarwiny czyli zupy z gęsiej krwi zaprawionej octem oraz mięsa i klusek z makiem. Kiedyś wesele kaszubskie było organizowane dla całej wsi i trwało nawet dwa tygodnie. Także i w najbiedniejszych rodzinach trwało co najmniej trzy dni. To była sielanka i zabawa dla wszystkich mieszkańców danej miejscowości. Niestety z różnych względów ta tradycja już zanikła.