Co prawda, państwo młodzi nie wyjaśnili oficjalnie powodu spóźnienia, ale i tak nie obyło się bez kolejnych przytyków ze strony księdza. Przypomniał on, że w panteonie świętych nie ma jeszcze żadnego Mariusza, więc Czerkawski ma szansę być pierwszy. Związane jest to ze znaczeniem imienia "Emilia", co oznacza "rywalka".

Tak czy ianczej, ceremonia miała zarówno humorystyczne, jak i podniosłe momenty. Do tych ostatnich należała niewątpliwie przysięga małżeńska, którą młodzi wypowiedzieli z ogromną czułością, delikatnością i miłością. Obrączki przyniosła im dwójka dzieci. W trakcie uroczystości zabrzmiało też "Ave Maria".

Po ceremonii państwo młodzi przeszli po płatkach róż przed kościół. Tu czekał na nich szpaler kijów hokejowych. Ponadto Emilia i Mariusz Czerkawscy wypuścili w niebo dwa białe gołębie, symbolizujące ich wielką, wieczną miłość. Następnie nowożeńcy udali się na przyjęcie weselne do Hotelu Marriott.
Panna młoda miała na sobie tiulową suknię, którą zaprojektował Dawid Woliński. Kreacja była w kolorze ecru, o linii syreny. Ramiona oplatał szal, zaś włosy delikatnie spięto z tyłu. Panna młoda nie zdecydowała się na welon. Zamiast niego miała we włosach niewielką gałązkę orchidei. Podobną trzymała w dłoniach zamiast bukietu. Z kolei pan młody ubrany był w stonowany, grafitowy garnitur i tradycyjną, śnieżnobiałą koszulę. Do tego biały krawat oraz przypinka z białej róży.

Trzeba przyznać, że chociaż państwo Czerkawscy wzięli się za przygotowanie uroczystości dopiero dwa miesiące przed ślubem, wszystko zostało zapięte na przysłowiowy "ostatni guzik".